Herontwerp

Tussen januari 2022 en maart 2026 landde Ansel 297 niet-merge commits met betrekking tot het lichttafel-raster, de miniaturen daarvan en hun renderpipeline en caching. Ik heb geprobeerd het zo lang mogelijk uit te houden met de sjofele Darktable-lichttafelcode, alleen ontvet, maar helaas was het pure technische schuld en het was pijnlijk traag.

Darktable „beheert" namelijk de belabberdheid van zijn lichttafel door de omvang ervan te verkleinen: de linker- en rechterzijpanelen nemen veel weergaveoppervlak in beslag, waardoor er nog minder ruimte overblijft voor de lichttafel om opnieuw te tekenen. Sinds Ansel het rechterzijpaneel verwijderde en de inhoud daarvan samenvoegde met het linkerpaneel en het globale menu, was er meer oppervlak om te tekenen, meer CPU-werk te doen, en werd het verschrikkelijke ontwerp van de lichttafel des te schadelijker.

Ansel erft van Darktable de ruggengraat van zijn database: de niet-destructieve bewerkingsgeschiedenissen worden per foto opgeslagen in een SQLite-database, samen met metadata en andere door de gebruiker gedefinieerde gegevens. De database bewust maken van nieuwe foto’s gebeurt door foto’s te „importeren" van een schijf of een geheugenkaart. Daar komt de importtool in beeld.

Helaas is de Darktable-importeur nog zoiets dat rond 2020 werd verminkt en omgevormd tot iets diep verontrustends, want het is een bestandsverkenner die op geen enkele eerder bekende bestandsverkenner lijkt, en die erin slaagt om basisfuncties te missen (zoals Ctrl+F of EXIF-voorbeeld) terwijl hij tegelijk overladen is met nutteloze (zie hieronder). Hier verliezen we menig toekomstig gebruiker, en het is nog maar stap 0 van de workflow. Wat een geweldig visitekaartje van wat een „workflow-app" kan doen!